ul. Nowoursynowska 159, 02-776 Warszawa, tel. +48 22 593 18 87, e-mail: wilw@wilw.waw.pl

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Przerwa w sprzedaży paszportów

Z uwagi na brak ciągłości dostaw z drukarni, w okresie 10-14 sierpnia druki paszportów nie będą sprzedawane.

 
Komunikat Prezesa Rady WILW

Szanowni Państwo

W związku z wprowadzeniem w Polsce stanu zagrożenia epidemicznego oraz wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego zwracam się z prośbą o ograniczenie wizyt w Biurze Warszawskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej do niezbędnych oraz załatwianie wszelkich formalności drogą telefoniczną: 22 593 18 87 lub mailową: wilw@wilw.waw.pl

Jednocześnie informuję, że do odwołania,
Biuro Warszawskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej przyjmuje interesantów wyłącznie w dniach: wtorek, środa, czwartek,
w godzinach: 10.00-14.00.

Liczę na Państwa wyrozumiałość.

Prezes Rady Warszawskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej
lek. wet. Marek Mastalerek

 
Zmiana numeru telefonu

Informujemy o zmianie numeru telefonu z 22 853 09 28 na
22 593 18 87

Zachęcamy również do kontaktu drogą e-mailową: wilw@wilw.waw.pl

 
Zmiana godzin pracy Biura WILW

Informujemy,

że 14 sierpnia 2020 r. (piątek)

Biuro Warszawskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej

będzie nieczynne

Start Aktualności
Aktualności

Ogłoszenie o konferencji naukowej PTNW

Email Drukuj PDF
Ocena użytkowników: / 3
SłabyŚwietny 

Oddział Warszawski Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych
oraz
Katedra Nauk Fizjologicznych Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW
zaprasza na Konferencję „Okrągłego Stołu”

pt.: SUBSTANCJE BIOAKTYWNE W ZAPOBIEGANIUROZWOJU CHORÓB NOWOTWOROWYCH

która się odbędzie w dniu14 grudnia 2006 r.
na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW,
budynek nr 24 im. Prof. Bareja ul. Nowoursynowska 159
(dojazd metrem lub autobusami: 143, 193, 401)


9.10-10.00 Saverio Bettuzzi (Department of Experimental Medicine, University of Parma, Italy)
„Clinical relevance of the inhibitory effect of Green Tea Catechins (GTCs) on prostate cancer progression in combination with molecular profiling of catechin-resistant tumors: an integrated view”

10.00-10.50 Moncef Zouali (University of Paris, INSERM, France)
„The evolving pathogenesis of autoimmune diseases”

11.10-11.35 Jacek Wilczak (SGGW, Warszawa)
„The flavonoids structure affects their bioavailability and antioxidant effects”

11.35-12.00 Beata Pająk (SGGW, Warszawa)
„Antiapoptotic proteins as targets for bioactive compounds”

12.00-12.25 Arkadiusz Orzechowski (SGGW, Warszawa)
„ Possible implications of redox-sensitive tumor cell transformation; lessons from cell culture studies”

Przewodniczący Oddziału,
dr hab. Arkadiusz Orzechowski

 

Dokumentacja leczenia zwierząt i obrotu detalicznego produktami leczniczymi

Email Drukuj PDF

Uprzejmie przypominamy o obowiązku prowadzenia dokumentacji leczenia zwierząt oraz dokumentacji obrotu detalicznego produktami leczniczymi dla zwierząt. Obowiązki te nałożone są ustawą o zakładach leczniczych dla zwierząt, ustawą o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz ustawą prawo farmaceutyczne.
Odpowiedzialność za prawidłowe prowadzenie dokumentacji spoczywa na kierowniku zakładu, niedopełnienie tego obowiązku jest podstawą do pociągnięcia lekarza weterynarii do odpowiedzialności zawodowej.
Dokumentacja prowadzona w formie elektronicznej musi być potwierdzona jednoczesnymi wydrukami.
Dokumentacja musi być przechowywana przez okres 3 lat.

Wyciąg z przepisów - w formacie PDF

Poprawiony: niedziela, 27 września 2009 14:00
 

Rządowy projekt ustawy o paszach - wystąpienia

Email Drukuj PDF

Przedstawiamy stenogramy dwóch wystąpień Posła Marka Strzalińskiego oraz wystąpienia Posła Andrzeja Fedorowicza
podczas z dnia 21.06.2006 w sprawie Sprawozdania Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o rządowym projekcie ustawy o paszach (druki nr 496 i 631).


5 kadencja, 20 posiedzenie, 1 dzień (21 06 2006) 

5 punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o rządowym projekcie ustawy o paszach (druki nr 496 i 631).

Poseł Marek Strzaliński:
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Poselskiego Sojuszu Lewicy Demokratycznej do ustawy o paszach.
Ustawa, nad którą prace parlamentarne dobiegają końca, jest nieodzowna. Zabezpiecza ona właściwą realizację prawa europejskiego dotyczącego wytwarzania, wprowadzania do obrotu i stosowania w żywieniu zwierząt pasz i pasz leczniczych. Prawo Unii Europejskiej reguluje te zagadnienia bardzo szczegółowo. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego stosowane we wszystkich państwach bezpośrednio głęboko zmieniły podejście do pasz.
Wyzwaniem nadrzędnym jest zagwarantowanie pełnego bezpieczeństwa zdrowotnego produkowanej żywności. Od producentów artykułów spożywczych oraz organów urzędowego nadzoru oczekujemy pewności, że żaden ze składników naszej diety nie zawiera czynników chorobotwórczych, toksycznych czy innych składników niedozwolonych. Wymaga to objęcia nadzorem nie tylko produktów żywnościowych finalnych, ale również całego łańcucha produkcyjnego, zaczynając od produkcji polowej. Chcemy mieć pewność, że żywność, która trafia na nasze stoły, jest bezpieczna.
Globalizacja, coraz swobodniejsze przemieszczanie się ludzi i towarów rodzą kolejne wyzwania. Pojawiają się nowe jednostki chorobowe, jak choćby BSE. Nie maleje zagrożenie chorobami klasycznymi oraz możliwość wprowadzenia do obrotu substancji szkodliwych bądź toksycznych. Wydłuża się lista składników niepożądanych. Zmienia się również podejście do wymagań stawianych producentom żywności. Według obecnie obowiązujących standardów dbałość o zdrową żywność zaczyna się już na etapie przestrzegania wszelkich reguł w produkcji roślinnej.
Zdrowy produkt żywnościowy może być przygotowany wyłącznie pod właściwie zorganizowanym i dobrze pełnionym nadzorem kompetentnych służb. Musi on obejmować cały ciąg działalności produkcyjnej, mający swój początek właśnie w produkcji polowej. Dotychczas nie mieliśmy w Polsce systemu nadzoru nad produkcją pasz zorganizowanego tak kompleksowo i obejmującego tak szeroki zakres. Rejestracja i zatwierdzanie zakładów wytwarzających środki żywienia zwierząt, prowadzenie rejestrów zatwierdzonych zakładów oraz ewidencji gospodarstw rolnych, także ich kontrola - to nowe zadanie inspekcji weterynaryjnej. Nadzór obejmuje również zagadnienia dotyczące organizmów genetycznie zmodyfikowanych. Zabronione jest używanie w żywieniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i betaantagonistycznym oraz innych z tzw. listy substancji zabronionych. Ustawa określa zasady wprowadzenia do obrotu materiałów paszowych i mieszanek paszowych. Szczegółowo określa zasady ich pakowania oraz oznakowania.
Celem ustawy jest wdrożenie postanowień dyrektywy do polskiego porządku prawnego, głównie o charakterze kompetencyjnym.
Klub Poselski Sojuszu Lewicy Demokratycznej uważa, że ustawa o paszach, nad którą dzisiaj debatujemy, właściwie reguluje wdrożenie prawa europejskiego. Zadania związane ze zorganizowaniem i zabezpieczeniem właściwego nadzoru nad przestrzeganiem bezpieczeństwa zdrowotnego pasz są również uregulowane właściwie. SLD będzie głosowało za przyjęciem tej ustawy.
Nasz zdecydowany sprzeciw budzi jednak sposób, w jaki rząd zamierza wprowadzić tę ustawę w życie. W uzasadnieniu do ustawy rząd przyznaje, że nakłada ona na inspekcję weterynaryjną nowe obowiązki: rozszerza zadania kontrolne, obliguje do rejestracji przedsiębiorstw i producentów oraz prowadzących obrót paszami. Rząd dostrzega potrzebę zatrudnienia 304 inspektorów weterynaryjnych do spraw środków żywienia zwierząt - tyle jest bowiem w Polsce powiatowych inspektoratów weterynarii. Weterynaria została zobowiązana tą ustawą do realizacji zadań w pełnym zakresie i już od wejścia jej w życie. Nie otrzymała jednak ani jednego z tych 304 etatów ani również niezbędnych środków finansowych. Rada Ministrów przyjęła, że zwiększenie zatrudnienia będzie uwzględnione przy tworzeniu Państwowej Inspekcji Kontroli Żywności. Jednakże ministerstwo rolnictwa zakłada, że analizy i prace koncepcyjne związane z przygotowaniem nowej inspekcji muszą trwać przynajmniej dwa lata. Nie wiadomo zresztą, jaki przyniosą efekt. Jeśli będą prowadzone rzetelnie, to bardzo prawdopodobne, iż potwierdzą, że już obecnie zatrudnienie w inspekcji weterynaryjnej jest niedostateczne w stosunku do nałożonych zadań.
I tak państwo polskie przyjmuje określone zobowiązania, tworzy system prawny, instytucjonalny, a potem chowa głowę w piasek, udając, że rzeczywistość da się oszukać żonglerką słowną. To błędne i szkodliwe podejście. Nasze zobowiązania musimy wykonywać dobrze, w najlepiej pojętym interesie narodowym. Musimy być wiarygodnym i rzetelnym członkiem Unii Europejskiej - bo tylko w ten sposób możemy zagwarantować nasz rozwój i poprawić poziom życia. Dlatego wraz z wejściem w życie ustawy inspekcja weterynaryjna musi otrzymać stosowną ilość dodatkowych etatów oraz środków finansowych niezbędnych do realizacji zadań przypisanych ustawom. Dziękuję bardzo.

 

5 kadencja, 20 posiedzenie, 1 dzień (21 06 2006)

5 punkt porządku dziennego: 
Sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o rządowym projekcie ustawy o paszach (druki nr 496 i 631).

Poseł Marek Strzaliński:
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Chciałbym prosić pana ministra o ustosunkowanie się do kwestii, którą podnosiłem już w wystąpieniu klubowym. Przypomnę, iż ustawa nakłada na organy nadzoru państwowego szereg konkretnych zobowiązań. Jest to konieczność wyjazdów służbowych, postawienia do dyspozycji określonej liczby środków transportu, zakupienia paliwa, stworzenia nowych stanowisk pracy, wyposażenia w sprzęt biurowy, koszty laboratoryjne. Te koszty zostały precyzyjnie wyliczone przez głównego lekarza weterynarii na kwotę 19 200 tys. zł w skali rocznej, oprócz tego - 304 etaty jako minimum pomocy. Ani dodatkowych pieniędzy, ani etatów nie ma. Wobec tego, panie ministrze, proszę powiedzieć, jak będzie możliwa realizacja w praktyce tej ustawy, skoro wiemy, że weterynaria już dzisiaj ma szalone kłopoty, by z tych środków zrealizować cały zakres zadań nałożonych na Państwową Inspekcję Weterynaryjną. Dziękuję bardzo.


5 kadencja, 20 posiedzenie, 1 dzień (21 06 2006) 

5 punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi o rządowym projekcie ustawy o paszach (druki nr 496 i 631).

Poseł Andrzej Fedorowicz:
Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! W imieniu Klubu Parlamentarnego Liga Polskich Rodzin mam zaszczyt przedstawić uwagi do sprawozdania komisji rolnictwa do ustawy o paszach.
W trakcie prac nad projektem tej ustawy wiele pól było wspólnych, gdzie podkomisja, powołana specjalnie w tym celu, dopracowywała złożony przez rząd projekt i w drodze uzgodnień - nie mówię konsensusu - wypracowany został projekt ustawy, który dzisiaj nie budzi specjalnie kontrowersji, mówilio tym moi przedmówcy z wszystkich klubów.
Celem tej ustawy - oprócz, oczywiście, zastąpienia tą ustawą poprzedniej, jej poprzedniczki, zmieniony jest również tytuł - jest w zasadzie wprowadzenie do ustawodawstwa polskiego przepisów Unii Europejskiej, które są zawarte zarówno w dyrektywach, jak i przepisach nazywanych chociażby rozporządzeniami.
Otóż żeby być na rynku unijnym, o czym tyle razy już chociażby w imieniu klubu mówiłem, musimy nasze przepisy tak dostosować, abyśmy się na tym rynku mogli swobodnie poruszać, a przynajmniej nie utrudniać naszym producentom - w tym również producentom pasz - oddziaływania na rynki Unii Europejskiej. Wszak to jest podobno wspólny rynek. Ta ustawa reguluje między innymi zasady wytwarzania i stosowania pasz, w tym również pasz leczniczych, o czym tak wiele tutaj mówiono i wiele kontrowersji budził zapis art. 17. Myślę, że niestosowne byłoby, gdybyśmy się na tym etapie, mimo tak dobrej współpracy w podkomisji i komisji, zaczęli różnić.
Otóż wprowadzenie zmiany, którą sygnalizują niektórzy posłowie, w art. 17, aby zmienić dobry zapis, wypracowany zapis, że procesem produkcji pasz leczniczych nieprzeznaczonych do obrotu może również kierować osoba, która - i tu komisja precyzyjnie wypracowała i nie chciałbym, nie życzyłbym sobie, żeby zostało to zburzone - posiada co najmniej średnie wykształcenie rolnicze, weterynaryjne lub jest po kierunku ˝technologia żywności˝. Otóż oznacza to, że ta pasza nie będzie przygotowywana przez osobę, która posiada wykształcenie rolnicze, ale niekoniecznie związane z produkcją zwierzęcą. Najlepszy nasiennik niekoniecznie musi znać technologię przygotowywania pasz leczniczych i wydaje mi się, że byłoby to zbytnie zliberalizowanie. Oddanie spod kontroli służb weterynaryjnych i fachowców mieszania pasz tak ważnych, leczniczych, może spowodować to, o czym tu przed chwilą przedmówcy mówili. Wszak część pasz, która zawiera środki hormonalne, musi być ograniczana z tego powodu, że później swobodnie te produkty, te wszystkie składniki odkładają się w organizmie zwierzęcia, a więc są przenoszone również do organizmu człowieka. Ten zapis jest na tyle precyzyjny, że daje drugą możliwość - że będzie to osoba, która ma to doświadczenie trzyletnie lub złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin. Co to oznacza? Oznacza, że ktoś jednak kontroluje ten proces i jeżeli chce zdobyć uprawnienia, to musi złożyć egzamin. Po to wprowadzono przepis i zapis w dyrektywach Unii Europejskiej - o tym pisze w uzasadnieniu wnioskodawca - że przecież lekarz weterynarii, główny lekarz weterynarii musi opracować plan operacyjny na wypadek wystąpienia zagrożeń, bo takie zagrożenia niewątpliwie występują. Jak główny lekarz będzie mógł opracować taki plan działania, jeśli nie będzie miał pewności, kto przygotował tę paszę? On musi mieć pewność, że przygotowały to osoby, które mają nabyte uprawnienia bądź zdany egzamin. Myślę, że gdybyśmy tak dłużej pochylili się nad uzasadnieniem, wszystko to można byłoby wyłowić, jest to opisane.
Prawdą jest to, o czym mówił pan poseł Strzaliński, że nakłada się, trochę wzorem poprzednich koalicji, zadania na różne służby, tak onegdaj na samorządy nakładano, nie dając środków finansowych. Dzisiaj w samorządach jest tak, że samorządy nie mają funduszów na zadania zlecone. Nie daj Boże, żeby powtórzyła się ta sytuacja w inspekcji weterynaryjnej. Z tego miejsca chciałbym zaoponować, nie mówię nawet: zaprotestować, przeciwko pomysłom - nie wiem, czy również obecnego ministra - resortu rolnictwa, aby wszystkie inspekcje połączyć w jedną inspekcję ochrony żywności, czy jakkolwiek ona by się tam nazywała. Tego sobie nie wyobrażam. Otóż jeżeli nie będzie suwerennej, niezależnej od innych inspekcji służby weterynaryjnej, to te wszystkie zabezpieczenia, które dzisiaj mamy i na granicach państwa, i w przepisach, i w kontroli, której dzisiaj dokonuje inspekcja, krótko mówiąc, przestaną działać. To jakby puścić gąbkę, która jest ściśnięta, ona napije się tej wody, którą będzie miała po drodze, nieważne skąd będzie pochodziła. Te skutki mogą być nieobliczalne i z tego też powodu wydaje mi się, że należy podjąć dyskusję w ministerstwie, panie ministrze, aby to rozważyć. Już mówiłem i powtórzę jeszcze raz: proszę zmienić optykę patrzenia i myślenia. Trzeba zastanowić się nad tym, które inspekcje są niezbędne, a nie twierdzić, że wszystkie są zbędne. Bo ja, na przykład, publicznie powiadam, IJHARS niekoniecznie musi istnieć, ale niezbędna jest Inspekcja Weterynaryjna i nie wyobrażam sobie, że komuś się urodzi pomysł likwidacji.
I sprawa poruszana przez przedmówców i trochę zabezpieczona w ustawie, czyli sprawa GMO. Otóż prawdą jest, że tak samo, jak jeśli chodzi o komputery, młodzież pracuje, a w zasadzie żyje z komputerem prawie od urodzenia, ale jeszcze nie wychowało się nam pokolenie, jeszcze nie wiemy, czy wskutek obcowania z tymi komputerami dokonuje się w organizmach jakaś zmiana, czy nie. Jeszcze nie mamy takiego pokolenia. Jeszcze nie wiemy, jaki będzie skutek oddziaływania komputera na nas. Tak samo z GMO. Nie wiemy, jaki będzie skutek spożywania produktów z roślin GMO. Ale również nie jest prawdą i wielką hipokryzją jest twierdzenie, że ustrzeżemy się GMO, to nieprawda. Z GMO wiążą się dwa rodzaje zagrożeń: te zdrowotne, o których większość mówi, ale również te, o których się nie mówi. GMO to jest głównie kod genetyczny, a kod genetyczny jest czyjąś własnością. I obawy moje bardziej budzi fakt, że właściciel kodu genetycznego może przyjść po tantiemy do rolnika na pole. O tym się nie mówi w żadnej ustawie. I trzeba o tym, panie ministrze, myśleć, jak uchronić przed niefrasobliwym zakupem jakiejś rośliny z kodem GMO, gdzie za pół roku czy za rok ktoś się upomni o zobowiązania finansowe, bo jest właścicielem tego kodu. Na temat GMO zdania są podzielone. I trzeba z dwóch stron spojrzeć na temat, bo też nie jest prawda, jak ktoś powiedział w komisji, że przecież są owady i przenoszą wraz z pyłkiem. To jest oczywista nieprawda. Tak myśleć, a przynajmniej przekazywać takich informacji nie wolno, bo jest to co najmniej śmieszne. Natomiast prawdą jest, że póki można trzeba byłoby uchronić się przed tym. Ale przecież mówił o tym poseł z Platformy, że już dzisiaj w żywieniu zwierząt w Polsce stosowane są pasze z GMO. Nie chciałbym się autorytatywnie wypowiadać, ale jeżeli soja jest stosowana, a my wprowadzamy zabezpieczenie w tej ustawie, czy my jako ustawodawca zachowujemy się odpowiedzialnie, bo tutaj zakazujemy, a jednocześnie zezwalamy na stosowanie tych pasz. Nie jestem zwolennikiem stosowania tych roślin, otwierania rynku na te rośliny, ale jestem zwolennikiem rozsądku.
Liga Polskich Rodzin poprze ten projekt ustawy i zwraca się z prośbą, aby nie psuć tego, co komisja już dobrze opracowała. Dziękuję bardzo.

Poprawiony: niedziela, 27 września 2009 19:57
 

Strategia funkcjonowania weterynarii w Polsce w zakresie ochrony zdrowia publicznego

Email Drukuj PDF

Warszawa, dn. 21.06.2006 r.
KRLW/061/19/06 wg rozdzielnika


Strategia funkcjonowania weterynarii w Polsce w zakresie ochrony zdrowia publicznego

Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna

 

I.

Struktura zatrudnienia lekarzy weterynarii w Polsce

  • - ogólna liczba lekarzy weterynarii (czynni zawodowo, emeryci i renciści) – 12 400 osób 
    - ogólna liczba lekarzy weterynarii wolnej praktyki wykonujących czynności w imieniu Inspekcji Weterynaryjnej jako urzędowi lekarze weterynarii, w oparciu o prowadzone przez nich zakłady lecznicze dla zwierząt – ok. 7 400 osób
    - etatowi pracownicy Inspekcji Weterynaryjnej – ok. 1 500 osób
    - pozostali: lekarze weterynarii zajmujący się wyłącznie wolną praktyką, pracownicy uczelni oraz emeryci i renciści

II.

Umocowanie weterynarii w strukturach państwa
Weterynaria w strukturach państwa reprezentowana jest przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Departament Bezpieczeństwa Żywności
i Weterynarii, Główny Inspektorat Weterynarii z jego organami. Prawo weterynaryjne tworzone jest przez Departament Bezpieczeństwa Żywności
i Weterynarii. Realizacja tego prawa jest obowiązkiem Inspekcji Weterynaryjnej. Ministerstwo reprezentuje interes rolników i przemysłu rolno-spożywczego. Główny Inspektorat Weterynarii ma zadania w zakresie ich kontroli. Prawidłowe i skuteczne wykonywanie zadań nałożonych na Inspekcję Weterynaryjną zależy od zasilenia budżetowego. Niedoszacowanie potrzeb etatowych i finansowych Inspekcji Weterynaryjnej znacznie utrudnia pełną realizację systemu bezpieczeństwa żywności, bezpieczeństwa epizootycznego i epidemiologicznego Polski.
Sprawność Inspekcji Weterynaryjnej jako centralnego organu administracji państwowej powinna wynikać z jego struktury. Należy ustawowo wprowadzić pełną pionizację Inspekcji Weterynaryjnej, z bezpośrednią podległością Ministrowi, z własnym, odpowiednio do potrzeb skonstruowanym, budżetem.

III.

Propozycje niezbędnych potrzeb budżetowych weterynarii
Konstrukcja budżetu weterynarii powinna wynikać z zadań, które są na nią nakładane ustawowo.

Z analizy tych zadań, które musi wykonać Inspekcja Weterynaryjna w 2007 roku, wynika, że niezbędne są jej środki budżetowe w wysokości:
Razem nakłady budżetowe:
Na Inspekcję Weterynaryjną - 369.721 tys. zł.
Na monitoring i wypłaty dla rolników za chore zwierzęta ubite z urzędu - 171.352 tys. zł.
OGÓŁEM: 541.073 tys. zł.


Załącznik nr 2 zawiera dane dotyczące budżetu na 2006 r., zaś szczegółowe dane dotyczące potrzeb budżetowych na 2007 r. zawarte są w załączniku nr 1.


Budżet na monitoring chorób zwierząt jest uzależniony od zakresu
i częstotliwości badań stad w Polsce. Szczegółowy program monitoringu wynika z decyzji Komisji Europejskiej, która określa warunki uznania w Polsce regionów wolnych od monitorowanych ustawowo chorób zakaźnych zwierząt.

Należy nadmienić, że większość krajów Unii Europejskiej korzysta ze środków wspólnotowych do finansowania działań w zakresie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt. Środki te mogą nawet w 50 % pokryć potrzeby wynikające z tych zadań.

IV.

Współpraca inspekcji
Odnosząc się do zagadnienia zasad współpracy pomiędzy Inspekcją Weterynaryjną i innymi inspekcjami w zakresie bezpieczeństwa żywności, epizootycznego i epidemiologicznego kraju oraz ochrony środowiska stwierdzamy, że należy uporządkować prawo we wszystkich zainteresowanych resortach. Występuje duża niezgodność w obowiązujących aktach prawnych, uniemożliwiająca harmonijną współpracę pomiędzy inspekcjami resortowymi. Niespójność prawa
w zakresie kompetencji poszczególnych inspekcji i ich nakładanie się wzajemne prowadzi do chaosu przy zwalczaniu chorób zakaźnych i zaraźliwych dla ludzi
i zwierząt. Minister Zdrowia przygotował projekt rozporządzenia w sprawie współdziałania między organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji Weterynaryjnej oraz Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie zwalczania chorób zakaźnych, w którym bez głębszej analizy zapisał szereg czynników i chorób, którymi interesuje się resort zdrowia.

Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt, a szczególnie zoonoz wymaga rozważnego ich wpisania – kompatybilnego z przepisami weterynaryjnymi oraz potężnego budżetu – nie można pisać, że nie pociąga to konsekwencji dla budżetu państwa.
Dlatego należy bezwzględnie określić priorytety dla zadań koniecznych do realizacji w najbliższym czasie i zabezpieczyć na nie niezbędne środki finansowe.
Samorząd proponuje spotkanie Ministrom Zdrowia, Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ochrony Środowiska i Finansów. W przygotowanym projekcie występuje niespójność i błędy w nazewnictwie chorób. Podobne błędy występują w aktach prawnych opracowanych przez Sejm, dlatego w takich „warsztatach” powinni uczestniczyć również posłowie. Połączenie tylko Inspekcji Weterynaryjnej, Sanitarnej i Ochrony Środowiska nie wypełnia wszystkich zadań wynikających
z zagrożeń zdrowia publicznego. Inspekcji, które powinny ze sobą współpracować, jest więcej. Muszą one posługiwać się jednolitym prawem.

V.

Bezpieczeństwo epizootyczne kraju
Zagrożenia bezpieczeństwa żywności są bardzo poważne. Swobodny obrót zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego w Unii Europejskiej stwarza realne zagrożenia epizootyczne. Z uwagi na luki prawne i brak odpowiednich środków finansowych w wielu przypadkach postępowanie przeciwepizootyczne ma charakter działań pozornych i może nie przynieść oczekiwanych efektów.

 

VI.

Inicjatywa legislacyjna
Należy dążyć do uporządkowania prawa weterynaryjnego, między innymi poprawienia następujących ustaw:

  1. z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej /Dz. U. Nr 33, poz. 287 ze zm./,
  2. z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt /Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 95/,
  3. z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt /Dz. U. Nr 69, poz. 625/,
  4. z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt /Dz. U. Nr 91, poz. 872/,
  5. z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne /dz. U. Nr 126, poz. 1381/
  6. prawa paszowego

Należy szczegółowo przeanalizować prawo weterynaryjne stosując się do zaleceń Unii Europejskiej, dążyć do uproszczenia tego prawa, dokonując jego korekt.

 

VII.

Szkolenia pracowników Inspekcji Weterynaryjnej i lekarzy wolnej praktyki wyznaczonych do czynności urzędowych
Częste nowelizacje prawa weterynaryjnego Unii Europejskiej i polskiego powodują konieczność kształcenia ustawicznego pracowników Inspekcji Weterynaryjnej oraz lekarzy wolnej praktyki wyznaczonych do wykonywania czynności zleconych przez organy Inspekcji. Obecnie zadanie to nie jest realizowane z powodu braku środków finansowych w budżetach inspektoratów wszystkich szczebli.
Nie jest realizowany również z powodu braku środków finansowych zapis art.25 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej /Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483 ze zm./ dotyczący służby przygotowawczej osób podejmujących pracę po raz pierwszy w inspektoratach weterynarii.

Organizacja i koordynacja szkoleń oraz pozyskiwanie środków na ten cel
z Urzędu Służby Cywilnej oraz programów pomocowych Unii Europejskiej winno być zadaniem przypisanym Dyrektorowi Generalnemu Głównego Inspektoratu Weterynarii.

Izba Lekarsko-Weterynaryjna deklaruje swój udział w organizowaniu, realizacji i częściowym finansowaniu szkoleń lekarzy weterynarii i służb pomocniczych.

VIII.

Kształcenie lekarzy weterynarii
W bieżącym roku akademickim wszedł w życie nowy standard nauczania na kierunku weterynaria dostosowujący program studiów do aktualnych wymogów UE. Wprowadzono między innymi praktykę hodowlaną, podział gatunkowy
w przedmiotach klinicznych i dodatkowe, dotychczas nie wykładane przedmioty.

Realizacja nowego programu wymaga jednak zwiększenia nakładów pieniężnych. Na wielu Wydziałach konieczny jest zakup nowoczesnego sprzętu medycznego do prowadzenia zajęć klinicznych. Zgodnie z zaleceniami komisji akredytacyjnych, większy niż dotychczas nacisk powinno się położyć na praktyczne kształcenie studentów, tak żeby absolwenci byli lepiej przygotowani do wykonywania zawodu po uzyskaniu dyplomu lekarza weterynarii. Problem słabego finansowania Wydziałów Weterynaryjnych został przedstawiony również przez VI Krajowy Zjazd Lekarzy Weterynarii, który w przyjętej uchwale nr 14/2005/VI z dnia 19 czerwca 2005 r. zaapelował do Ministra Edukacji i Sportu o zmianę zasad finansowania Wydziałów Medycyny Weterynaryjnej poprzez zmianę współczynnika kosztochłonności kształcenia studentów do 6 i finansowanie praktyk, a także o finansowanie stażów zawodowych absolwentów przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

 


 


To opracowanie kierujemy do wszystkich polityków, którzy będą decydowali o kształcie i funkcjonowaniu organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo zdrowia publicznego, w tym weterynarii.
Zwracamy uwagę, że nakłady na Inspekcję Weterynaryjną służą bezpieczeństwu żywności i zapewniają bezpieczeństwo epizootyczne i epidemiologiczne kraju.
Przypominamy, że niedoszacowanie potrzeb weterynaryjnych może skutkować, tak jak w Wielkiej Brytanii, olbrzymimi stratami gospodarczymi – usuwanie skutków pryszczycy kosztowało rząd Wielkiej Brytanii 11 miliardów funtów. Przykładem właściwej obsługi budżetowej weterynarii jest Hiszpania, która
z budżetem w przeliczeniu 3 000 000 000 PLN efektywnie zwalcza chorobę niebieskiego języka i afrykański pomór świń.
Aktualnie prowadzone są prace nad projektem powołującym jedną inspekcję do spraw bezpieczeństwa żywności, w której 60 % zadań, to zadania Inspekcji Weterynaryjnej. Dlatego też w projektowanej wspólnej inspekcji, Inspekcja Weterynaryjna powinna zajmować należne jej miejsce.
Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna wyraża gotowość aktywnego uczestnictwa w pracach nad całym obszarem zadań weterynaryjnych, mających na celu ochronę zdrowia publicznego.


dr n. wet. Tadeusz Jakubowski

Prezes Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej


  • Załączniki:
    - zał. 1 - Plan budżetu zadaniowego na rok 2007 dla Inspekcji Weterynaryjnej oraz zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt i badania monitoringowe pozostałości chemicznych i biologicznych w tkankach zwierząt i produktach pochodzenia zwierzęcego,
    - zał. 2 - Sprawozdanie z prac nad ustaleniem budżetu zadaniowego Inspekcji Weterynaryjnej.

 


 


Warszawa, 21.06.2006 r.
KRLW/061/19/06 – Załącznik nr 1


Plan budżetu zadaniowego na rok 2007 dla Inspekcji Weterynaryjnej oraz zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt i badania monitoringowe pozostałości chemicznych i biologicznych w tkankach zwierząt i produktach pochodzenia zwierzęcego.


Część 32 – Rolnictwo

Dział 010 Rozdział 01021 - Główny Inspektorat Weterynarii – 6.101 tys. zł.
Dział 010 Rozdział 01035 – Graniczne Inspektoraty Weterynarii – 7.048 tys. zł.

 

Część 83 Rezerwy celowe

Dział 758 Rozdział 75818.
Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt oraz zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt i badania monitoringowe pozostałości chemicznych i biologicznych w tkankach zwierząt i produktach pochodzenia zwierzęcego a także dofinansowanie kosztów realizacji zadań Inspekcji Weterynaryjnej kwota 109.594 tys. zł.

 

Część 85 Budżety Wojewodów ogółem

Dział 010 Rozdział 01022
Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt oraz badania monitoringowe pozostałości chemicznych i biologicznych w tkankach zwierząt i produktach pochodzenia zwierzęcego 61.758 tys. zł.
Dział 010 Rozdział 01033 Wojewódzkie Inspektoraty Weterynarii – 101.640 tys. zł.
Dział 010 Rozdział 01034 Powiatowe Inspektoraty Weterynarii 254.932 tys. zł.

 

Razem nakłady na Inspekcję

Główny Inspektorat Weterynarii – 6.101 tys. zł.
Graniczne Inspektoraty Weterynarii – 7.048 tys. zł.
Wojewódzkie Inspektoraty Weterynarii – 101.640 tys. zł.
Powiatowe Inspektoraty Weterynarii 254.932 tys. zł.

RAZEM: 369.721 tys. zł.


Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt oraz badania monitoringowe.
Rezerwy celowe 109.594 tys. zł.
Budżet Wojewodów Rozdz. 01022 61.758 tys. zł.

RAZEM: 171.352 tys. zł


- 12.000 tys. zł (opłata za przeprowadzenie monitoringu zwalczania chorób zakaźnych zwierząt przez wyznaczonych lekarzy weterynarii).


Pozostaje kwota 159.352 tys. zł za przeprowadzony monitoring na rzecz konsumentów. Badania BSE, chorób zakaźnych (TBC, bruceloza, białaczka), szczepienie lisów wolnożyjących, monitoring żywności i pasz, monitoring chorób zakaźnych (pryszczyca, pomór świń, choroba pęcherzykowa), chorób odzwierzęcych, salmonelloza, nowych programów choroba Aujeszky’ego oraz odszkodowania dla rolników za zwierzęta zabite z urzędu.


Razem nakłady budżetowe

Na Inspekcję Weterynaryjną 369.721 tys. zł.
Na monitoring i wypłaty 171.352 tys. zł.

OGÓŁEM: 541.073 tys. zł.





01022 Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt i badania monitoringowe – 61.758
Rozdz. 01033 – WIW – 101.640
Rozdz. 01034 – PIW - 254.932

 

Nazwa województwa                 Budżet (w tys. zł.) wojewodów projekt 2007.

01022   01033   01034

  1. Dolnośląskie         2.730   5.417  19.960
  2. Kujawsko – pomorskie 4.411   6.863  13.774
  3. Lubelskie            3.154   4.948  17.816
  4. Lubuskie             1.926   5.093   8.269
  5. Łódzkie              3.725   5.400  16.875
  6. Małopolskie          3.916   5.166  10.438
  7. Mazowieckie         10.211   9.794  27.034
  8. Opolskie             1.521   6.007   8.845
  9. Podkarpackie         2.372   5.727  16.338
  10. Podlaskie            3.427   5.348  18.306
  11. Pomorskie            4.726   6.317  13.898
  12. Śląskie              2.298   7.140  13.489
  13. Świętokrzyskie       1.511   3.520  10.534
  14. Warmińsko– Mazurskie 3.684   5.653  16.494
  15. Wielkopolskie        8.920  12.230  27.293
  16. Zachodniopomorskie   3.226   7.017  15.569

RAZEM:                   61.758 101.640 254.932




Z poważaniem,
dr n. wet. Tadeusz Jakubowski

Prezes Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej

 


 



Warszawa, 21.06.2006 r.
KRLW/061/19/06 – Załącznik nr 2


Sprawozdanie z prac nad ustaleniem budżetu zadaniowego Inspekcji Weterynaryjnej.


Stan faktyczny na rok 2006.
Ustawa budżetowa na rok 2006 z dnia 17 lutego 2006 (Dz. U. Nr 35, poz. 244 z dnia 2 marca 2006).
Wydatki na weterynarię w ustawie budżetowej zapisane są w:

Część 32 – Rolnictwo

Dział 010 Rozdział 01021 - Główny Inspektorat Weterynarii – 5.547 tys. zł.
Dział 010 Rozdział 01035 – Graniczne Inspektoraty Weterynarii – 6.408 tys. zł.

Część 83- Rezerwy celowe

Dział 758 Rozdział 75818 poz. 30
Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt oraz dofinansowanie kosztów realizacji zadań Inspekcji Weterynaryjnej kwota 77.494 tys. zł.

Część 85 Budżety Wojewodów ogółem:

Dział 010 Rozdział 01022
Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt oraz badania monitoringowe pozostałości chemicznych i biologicznych w tkankach zwierząt i produktach pochodzenia zwierzęcego 60.278 tys. zł.
Dział 010 Rozdział 01033 Wojewódzkie Inspektoraty Weterynarii – 87.358 tys. zł.
Dział 010 Rozdział 01034 Powiatowe Inspektoraty Weterynarii 136.707 tys. zł.

Inspekcja

Główny Inspektorat Weterynarii – 5.547 tys. zł.
Graniczne Inspektoraty Weterynarii – 6.408 tys. zł.
Wojewódzkie Inspektoraty Weterynarii – 87.358 tys. zł.
Powiatowe Inspektoraty Weterynarii 136.707 tys. zł.

RAZEM: 236.020 tys. zł.


Zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt oraz badania monitoringowe.
Rezerwy celowe 77.494 tys. zł.
Budżet Wojewodów Rozdz. 01022 60.278 tys. zł.

RAZEM: 137.772 tys. zł


- 11.600 tys. zł (opłata za przeprowadzenie monitoringu zwalczania chorób zakaźnych zwierząt przez wyznaczonych lekarzy weterynarii).
Pozostaje kwota 126.172 tys. zł za przeprowadzony monitoring na rzecz konsumentów oraz odszkodowania dla rolników za zwierzęta zabite z urzędu.


Razem nakłady budżetowe:

Na Inspekcję Weterynaryjną 236.020 tys. zł.
Na monitoring i wypłaty 137.772 tys. zł.

OGÓŁEM: 373.792 tys. zł.

Poprawiony: niedziela, 27 września 2009 17:08
 

Projekt rozp. MRiRW zmieniającego rozporządzenie w sprawie kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju

Email Drukuj PDF

Warszawa, dnia 12 06 2006 r.

KRLW/03211/24/06

wg rozdzielnika


Niniejszym przedstawiam Państwu projekt rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zmieniającego rozporządzenie w sprawie kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju oraz warunków i metod uboju i uśmiercania zwierząt, do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. 2004 r. o ochronie zwierząt /Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 ze zm./.
Uprzejmie proszę o zapoznanie się z projektem i zgłaszanie ewentualnych uwag.


Z poważaniem,
dr n. wet. Tadeusz Jakubowski
Prezes Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej

Do wiadomości:
Członkowie Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej – wszyscy
Okręgowe Izby Lekarsko-Weterynaryjne – wszystkie
Dziekani Wydziałów Medycyny Weterynaryjnej – wszyscy
Zakłady Higieny Weterynaryjnej – wszystkie
Wojewódzcy Lekarze Weterynarii – wszyscy
Powiatowi Lekarze Weterynarii – wszyscy

Poprawiony: niedziela, 27 września 2009 20:25
 

Projekt rozp. MRiRW w sprawie sposobu ustalania i wysokości opłat za czynności wykonywane przez Inspekcję Weterynaryjną

Email Drukuj PDF

Warszawa, dnia 06 06 2006 r.

KRLW/03211/22/06

wg rozdzielnika


Niniejszym przedstawiam Państwu projekt rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie sposobu ustalania i wysokości opłat za czynności wykonywane przez Inspekcję Weterynaryjną, sposobu i miejsc pobierania tych opłat oraz sposobu przekazywania informacji w tym zakresie Komisji Europejskiej, do ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej /Dz. U. Nr 33, poz. 287 ze zm./.
Uprzejmie proszę o zapoznanie się z projektem i zgłaszanie ewentualnych uwag do dnia 13 czerwca 2006 r. włącznie.


Z poważaniem,
dr n. wet. Tadeusz Jakubowski 
Prezes Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej

Do wiadomości:
Członkowie Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej – wszyscy
Okręgowe Izby Lekarsko-Weterynaryjne – wszystkie
Dziekani Wydziałów Medycyny Weterynaryjnej – wszyscy
Zakłady Higieny Weterynaryjnej – wszystkie
Wojewódzcy Lekarze Weterynarii – wszyscy
Powiatowi Lekarze Weterynarii – wszyscy

Poprawiony: niedziela, 27 września 2009 20:26
 


Strona 66 z 71